Nasza filozofia w praktyce
Małe grupy, duże możliwości
Maksymalnie osiem osób w grupie. To pozwala nam wchodzić do prywatnych pracowni, jeść obiady w domach lokalnych rodzin, zmieniać plany spontanicznie gdy odkryjemy coś ciekawego. Większe grupy oznaczałyby kompromisy, których nie chcemy robić.
Bez udawania
Nie organizujemy pokazów folklorystycznych. Nie prosimy rzemieślników, żeby udawali coś, czym nie są. Jeśli odwiedzamy warsztat, to dlatego, że tam normalnie pracują. Jeśli jemy obiad w czyimś domu, to dlatego, że naprawdę nas zaprosili.
Czas zamiast punktów kontrolnych
Nasze wycieczki nie mają napiętych harmonogramów. Jeśli rozmowa przy stole się przedłuża, nie przerywamy jej, bo "musimy jechać dalej". Jeśli chcesz spędzić więcej czasu w warsztacie, zostajemy. Odkryliśmy, że najlepsze chwile przychodzą wtedy, gdy przestajemy się spieszyć.
Kontekst zamiast faktów
Nie recytujemy dat i nazwisk. Zamiast tego opowiadamy, dlaczego coś się wydarzyło, jak wpłynęło to na zwykłych ludzi, jakie pozostawiło ślady w kulturze. Historia staje się sensowna, gdy rozumiesz połączenia, nie tylko fakty.
